وعده دیدار
وعده دیدار نزدیک است.






بهمن 1397
شن یک دو سه چهار پنج جم
 << <   > >>
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      


ای مردمان امام غائب ازنظرتان راتنها نگذارید!به خداخیرشمادرهمراهی بااوست.


جستجو




خُطُواتٌ فی الغُرْبَه (گامهایی در غربت) ...

 

هذا                                                                

  اینک

انا                                                                   

منم

-مُلْقَی- هُناکَ حَقِیبَتانْ                                   

  - افتاده- آنجا دو جامه‌دان است

و خُطَی تَجُوسُ علی رَصِیفٍ لا یعُودُ الی مَکان  

و گامهایی آزمند بر اسکله‌ای که به هیچ جای راه نمی‌برد

مِنْ اَلْفِ مِیناءٍ اَتَیتْ                                              

از هزار بندرگاه آمده‌ام

و لِاَلْفِ مِیناءٍ اُصارْ                                              

  به هزار بندرگاه می‌شوم

و بِناظِرِی اَلْفُ انْتظارْ                                         

    و در دیده‌ام هزار انتظار است

لا…                                                                 

  نه

ما انْتَهَیتْ                                                         

  هنوز به پایان نرسیده‌ام

لا… ما انْتَهَیتُ فَلَمْ تَزَلْ                                          

نه، هنوز به پایان نرسیده‌ام

حُبْلی کُرومُکَ یا طریقُ و لَمْ تَزَلْ                           

   که تاکهای تو ای راه هنوز آبستن است

عَطْشی الدِّنانْ                                                   

   و خمها هنوز تشنه

و اَنَا اَخافُ                                                 

        و من ترسانم

اَخافُ اَنْ تَصْحُو لَیالِِی الصَّمُوتاتِ                           

  بیم از آن دارم که شبهای خاموش

الحِزانْ                                                            

و اندوهناک من بیدار شوند

فَاِذا الحَیاهُ                                                        

  و ناگاه زندگی

کَما تَقُولُ لَنا الحَیاهُ:                                            

   آن سان شود که خود به ما گفته است:

یدٌ تُلَوِّحُ فی رَصِیفٍ لا یعُودُ اِلی مَکانْ                     

   دستی که تکان می‌دهند بر اسکله‌ای که به هیچ
                                                                        

جای راه نمی‌برد

٭

لا…                                                                 

  نه…

ما انْتَهَیتْ                                                          

هنوز به پایان نرسیده‌ام

فَوَراءَ کُلِّ لَیالِی هذِی الاَرْضِ لِی حُبٌّ                       

که در پس همه شبهای این خاک مرا عشقی

و بَیتْ                                                             

  و خانه ای است

و یظَلُّ لِی حُبٌّ و بَیتْ                                         

  و همچنان عشقی و خانه ای مرا خواهد بود

و بِرَغْمِ کُلِّ سُکُونِها القَلِقِ المُمِضِّ                           

  و با آن همه سکونِ پر تشویش و دردآلودشان

و بِرَغْمِ ما فی الجُرْحِ مِنْ حِقدٍ                               

   با آن همه کین توزی و بغضی که در زخم است

و بُغْضِ

سَیظَلُّ لی حُبٌ و بَیتْ                                         

  همچنان عشقی و خانه‌ای مرا خواهد بود

و قَدْ یعُودُ بِی الزَّمانْ                                           

  و شاید روزگارم بازگرداند

٭

لَوْ عادَ بِی                                                          

اگر بازم گرداند

لَوْ ضَمَّ صَحْوَ سَمائِی الزَّرْقاءِ هُدْبِی                         

   اگر چشم بر صفای سپهر آبی‌ام بگشایم

اَتُری سَیخْفِقُ لی بِذاکَ البَیتِ                                

  آیا در آن خانه برای من دلی خواهد تپید

قَلْبُ                                                               

  دل

اَتُری سَیذْکُرُ اِبنَ ذاکَ الاَمْسِ                                

   فرزند دیروزین را آیا عشق در یاد خواهد آورد

حُبُّ                                                                

عشق

اَتُری سَتَبْسِمُ مُقْلَتانْ                                              

آیا دو چشمْ لبخند خواهند زد                     

اَمْ تَسْخَرانْ                                                        

یا آنکه تَسْخَر زنان خواهند پرسید:

و تَسْأَلانْ

- اَوَ ما انْتَهَیتْ                                                 

    - آیا تو را بس نیست…!

ماذا تُرِیدُ و لِم اَتَیتْ                                           

   چه می خواهی و چرا آمده ای..؟

اِنِّی اَری فی ناظِرَیکَ حِکایهً عَنْ اَلْفِ مَیتْ               

   که در چشمانت داستانِ هزار مرده می‌خوانم

و سَتَصْرُخانْ:                                                   

   و بانگ بر خواهند کشید:

لا تَقْرَبُوهُ فَفِی یدَیهِ… غَداً                                       

- مباد نزدیکش روید

سَینْتَحِرُ الصَّباحُ فَلا طریقَ و لا سَنی                    

       بامدادْ هلاکِ خود خواهد خواست، نه راهی
                                                                           

خواهد بود نه فروغی

لا…                                                                  

نه ….

اُطْرُدوهُ فَما بِخَطْوَتِهِ لَنا                                    

       او را برانید که ما را در گامهایش

غَیمٌ لِتَخْضَرَّ المُنی                                            

    هیچ ابری نیست تا آرزوها سبز شود.

و سَتَعْبُرانْ                                                       

   و خواهند گذشت

٭

هذا… اَنا                                                         

    اینک… منم

-مُلْقی– هُناکَ… حَقِیبَتانْ                              

          - افتاده- آنجا دو جامه دان است

و اِذا الحَیاهُ                                                        

ناگاه زندگی 

کَما تَقولُ لَنا الحَیاهُ:                                           

    آن سان شده است که خود به ما گفته است:

یدٌ تُلَوِّحُ فی رَصِیفٍ لا یعُودُ اِلی مَکانْ                       

دستی که تکان می‌دهند بر اسکله‌ای که به هیچ
                                                                         

   جای راه نمی‌برد

                                                                  «بلند الحیدری»

موضوعات: آزاد  لینک ثابت
[یکشنبه 1397-08-20] [ 02:23:00 ب.ظ ]

یا علی بن موسی الرضا ...

 

 

موضوعات: مناسبتها  لینک ثابت
[سه شنبه 1397-08-15] [ 01:12:00 ب.ظ ]

یا علی بن موسی الرضا ...

درباره نحوه شهادت امام رضا (ع)، بيشتر عالمان شيعه و همچنين تعداد زيادي از علماي اهل سنت، قائل هستند كه آن حضرت مسموم و شهيد شده است. البته درباره عامل شهادت امام هشتم، اختلاف‌نظرهايي وجود دارد؛ اما قول مشهور اين است كه آن حضرت، توسط «مأمون» خليفه عباسي مسموم و به شهادت رسيد.
برخي از علماي اهل سنت بر اين نظرند كه مأمون، امام رضا (ع) را مسموم نكرده است و براي اين گفته خود دلائلي هم ذكر مي‌كنند. از جمله آن دلائل اين است كه مأمون دختر خود را به همسري امام جواد (ع) درآورد. مأمون به برتري امام رضا (ع) در برابر علما استدلال مي‌كرد. بعد از درگذشت امام رضا (ع) مأمون بسيار ناراحت و غمگين بود و…
در ادامه خواهيم گفت كه به هيچ يك از دلائل در اين رابطه نمي‌توان استناد كرد.
همچنين عده‌اي از علماي اهل سنت نيز بر اين باورند كه امام رضا (ع) مسموم شده است و عامل جنايت، عباسيان اما شخصي غير از مأمون، بوده است. براي مثال؛ ابن‌جوزي مي‌گويد: «وقتي عباسيان ديدند خلافت از دست آنها خارج شد (به واسطه ولايت‌عهدي) و به دست علويان افتاد، امام رضا (ع) را مسموم كردند.» اين قول نيز چندان صحيح به نظر نمي‌رسد؛ زيرا «بيشتر مورخان و راويان اجماع دارند كه مأمون سم را به امام (ع) داده نه غير او.»
همچنين روايات مستندي از امام رضا (ع) وارد شده است كه در آن، حضرت شهادت خود را پيش‌گويي كرده و عامل اين جنايت را مأمون دانسته است. امام رضا (ع) به هرثمة بن اعين مي‌گويد: «موقع مرگ من فرا رسيده است. اين طاغي (مأمون) تصميم گرفته مرا مسموم كند…»
عده‌اي از پژوهشگران معتقدند كه شورش عباسيان در بغداد و تصميم مأمون براي حضور در اين شهر، سبب شد تا اطرافيان اين خليفه به وي هشدار دهند كه در نبود وي و حضور وليعهد ـ كه منظور امام رضا (ع) بود ـ كار حكومت به مشكل برخواهد خورد و به همين دليل، مأمون، امام رضا (ع) را به شهادت رساند.
به نظر مي‌رسد انگيزه اصلي مأمون در به شهادت رساندن امام رضا (ع) همين مطلبي باشد كه ذكر شد. چرا كه قيام عباسيان در بغداد جز به خاطر ترس از روي كار آمدن علويان نبوده است.
طبري مي‌نويسد: «مأمون نامه‌اي به بني‌عباس در بغداد نوشت و مرگ علي بن موسي (ع) را به آنان اعلام كرد و از آنان خواست كه به اطاعت او درآيند؛ زيرا دشمني آنان با او جز با بيعت وي با علي بن موسي (ع) نبوده است.»

موضوعات: مناسبتها  لینک ثابت
 [ 01:11:00 ب.ظ ]

رحمه للعالمین ...

 

موضوعات: حدیث عشق, آزاد  لینک ثابت
 [ 01:05:00 ب.ظ ]

رحلت رسول اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم )ازنگاه امام علی (علیه السلام) ...

رحلت پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله براي امام علی علیه السلام حادثه اي سخت و جان سوز بود. چنان كه مي فرمايد: «بَأَبي اَنْتَ وَ اُمّي يا رَسُولَ اللّهِ صلی الله علیه و آله لَقَدِ انْقَطَعَ بِمَوْتِكَ ما لَمْ يَنْقَطِعْ بِمَوْتِ غَيْرِكَ مِنَ النُّبُوَّةِ وَالاِنْباءِ وَ اَخْبارِ السَّماءِ. خَصَّصْتَ حَتّي صِرْتَ مُسَلِّيا عَمَّنْ سِواكَ وَ عَمَّمْتَ حَتّي صارَ النّاسُ فيكَ سَواءً وَ لَوْلا اَنَّكَ اَمَرْتَ بِالصَّبْرِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْجَزَعٍ، لاَنْفَدْنا عَلَيْكَ ماءَالشُّؤُونِ. وَ لَكانَ الدّاءُ مُماطِلاً وَ الكَمَدُ مُحالِفَا وَ قَلاّلَكَ…؛ پدر و مادرم فدايت اي پيامبر خدا، با مرگ تو رشته اي پاره شد كه در مرگ ديگران چنين قطع نشد و آن نبوت و فرود آمدن پيام و اخبار آسماني بود. مصيبت تو ديگر مصيبت ديدگان را تسلّي دهنده است يعني پس از مصيبت تو ديگر مرگ ها اهميتي ندارد. و از طرفي اين يك مصيبت همگاني است كه عموم مردم به خاطر تو عزادارند. اگر نبود كه امر به صبر و شكيبايي فرموده اي و از بي تا بي نهي نموده اي آن قدر گريه مي كردم كه اشك هايم تمام شود. و اين درد جان كاه هميشه در من مي ماند و حزن و اندوهم دائمي مي شد. كه همه اين ها در مصيبت تو كم و ناچيز است».همچنین آن حضرت در توصیف رحلت پیامبر فرمودند: «فضَجَّتِ الدّارُ الافنيةُ؛ گويا در و ديوار خانه فرياد مي زد».

 

موضوعات: آزاد  لینک ثابت
 [ 01:03:00 ب.ظ ]